Les meiri her
Mýking av fingraliðunum
- Tummilin og hinir fýra fingrarnir hava allir tríggjar liðir, tó at teir ikki eru heilt eins.
Tummilin hevur rótlið, grundlið og útlið, ímeðan hinir fýra fingrarnir hava grundlið, miðlið og útlið. - Rótliðurin á tumlinum og grundliðirnir á fingrunum eru kúluliðir, og kunnu gera sirkulrørslur.
Allir hinir liðirnir, also grund- og útliðurin á tumlinum og mið- og útliðirnir á fingrunum, eru hongslaliðir. Tað merkir, at teir bara kunnu boyggjast og strekkjast. - Tá tú mýkir liðirnar, skalt tú halda um beinið áðrenn ein lið ella ímillum tveir liðir. Liðurin sjálvur skal vera fríur.
- Tað loysir seg at byrja við at mýkja fingraliðirnar, áðrenn farið verður undir aðrar hond og fingra-venjingar.
Fingrarnir gerast heitari og liðiligari og taka betri ímóti øðrum venjingum. - Strukturarnir í hondini eru smáir, so far varliga fram. Hevur tú slit- ella liðagikt í fingrunum, skalt tú vera serliga varin. Ger heldur ov smáar og fáar rørslur enn ov stórar og nógvar.
- Tú skalt ikki merkja pínu av venjingunum, hvørki ímeðan tú gert tær ella aftaná.
- Halt báðar hendur so avspentar, sum til ber undir mýkingini.
Lat hendurnar hvíla á einum borði, ella hava tær leysar í fanginum. Tað, sum passar tær best. - Annars er eitt gott hugskot at fáa ein annan at mýkja tínar fingrar.
Hendurnar eru okkara mest fjøltáttaða og liðiliga amboð. Bygnaðarliga sambandið ímillum beinagrind, liðir, vøddar og sinur, og aðrar anatomiskar strukturar, gera hendurnar førar fyri at loysa alskins uppgávur, frá fínmotorikki til avbjóðingar, sum krevja nógva styrki.
Men sjálvt um vit hava eins nógvar vøddar at strekkja hendur og fingrar við, sum vit hava vøddar at boyggja við, verða flestu vanligu gerandisrørslur gjørdar við boygdum fingrum og hondum.
Boyggivøddarnir verða also munandi oftari spentir enn strekkivøddarnir.
Ójavnvág ímillum vøddarnar kann hava stirvni og pínu við sær, og hendur og fingrar kunnu við tíðini kropnað.
Tíbetur er ongantíð ov seint at steðga ella venda gongdini, um talan er um vanligt vøddabrúk.
Hevur tú onkra sjúku ella skaða í hondum ella fingrum, skalt tú møguliga tosa við lækna fyrst.
Í flestu mensendieck venjingum fyri hendur og fingrar styrkja vit teir veiku strekkivøddarnar og strekkja teir lutfalsliga meira spentu boyggivøddarnar, og á tann hátt endurskapa og tryggja javnvágina ímillum hesar báðar vøddabólkar, fyri at fáa so vælvirkandi hendur og fingrar sum gjørligt.
Endamálið er at fyribyrgja óneyðugt slit í liðunum, men eisini at venda gongdini, um hendurnar longu eru byrjaðar at kropna.